Του Άρη Μπιτσώρη.
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΕΙΑΣ
(με τη συναίνεση όσων εμπλέκονται στην «υπόθεση»)
Ωραία η περιήγηση, θαυμάσια η φύση
και η παρέα όρεξη είχε να περπατήσει.
Μα εκεί που οδοιπορούσαμε δίπλα απ’ το ποτάμι
η ανάγκη με ξεστράτισε πίσω από ’να πλατάνι.
Πάνω στην ανακούφιση θόρυβο ακούω πίσω
κι ύστερα ένας βρυχηθμός μ’ έκανε να γυρίσω.
Βλέπω θεριό ανήμερο, πελώριο και μαύρο∙
τα οπίσθιά μου πρόκληση σε ένα βαρβάτο ταύρο.













































