Του Άρη Μπιτσώρη - Η δικαίωση ενός αγώνα.

Του Άρη Μπιτσώρη.

Η δικαίωση ενός αγώνα

Θυμάστε τα βιορευστά; Πήγαν να τα φορτώσουν

στο δόλιο το Ξηρόμερο και να μας το λερώσουν.

Μα τότε υψώσαμε γροθιές, γίναμε όλοι ένα

βγήκαμε έξω μαζικά μα και συντονισμένα.

Μπρος στην αντίδραση, αυτοί, ναι μεν υποχωρήσαν

όμως σε ωμό εκφοβισμό δολίως προχωρήσαν.

Έτσι στοχοποιήσανε φίλους μας, συντοπίτες

που διώχτηκαν λες κι ήτανε εγκληματίες κι αλήτες.

Μα ήρθε η δικαίωση από τα δικαστήρια

δείτε στο διαδίκτυο, υπάρχουν τα πειστήρια.

Το Σ.Τ.Ε. εντέλει ακύρωσε όλες τις αποφάσεις,

τις άδειες που οι ¨θεσμοί¨ δώσανε για τις καύσεις.

Θα ’πρεπε οι τότε πρόθυμοι για να αδειοδοτήσουν,

αν έχουνε φιλότιμο, συγνώμη να ζητήσουν.

¨Μα τι γυρεύεις¨ θα μου πεις ¨το λέει η παροιμία:

στον πισινό της μυλωνούς ψάχνεις ορθογραφία;¨.

Ποιο είναι το δίδαγμα, λοιπόν, γι’ αυτό το αίσιο τέλος;

Ότι απ’ τον κοινωνικό το λήθαργο -το έλος-

πρέπει να γίνουμε ξυπνοί** πλέον Ξηρομερίτες

σκεπτόμενοι, ανήσυχοι και ενεργοί πολίτες.

Το μέλλον για τον τόπο μας ευοίωνο δεν μοιάζει

σύννεφο απειλητικό μουντό μας αγκαλιάζει.

Τη θάλασσα η ΠΟΑΥ*** την έχει καβατζώσει

και το τσιμέντο στα βουνά τη φύση θα αλλοιώσει.

Στη γη μας εξαπλώνεται τζαμένια συστοιχία

και τα χωράφια γίνονται, θαρρείς, νεκροταφεία.

Τάχα ¨αναπτύξεις πράσινες¨∙ για μας γίνονται μαύρες

σε λίγο εδώ θα κατοικούν, στα σπίτια, μόνο σαύρες.

Άρα όπως στα βιορευστά σηκώσαμε κεφάλι

να ’μαστε σε επαγρύπνηση, να σηκωθούμε πάλι.

Πρέπει να το εμπεδώσουμε, Μεσσίες δεν υπάρχουν

κι ότι όχι οι πολιτικοί μα οι εταιρίες άρχουν.

*Συμβούλιο Της Επικρατείας

**ξυπνός=ο ξύπνιος, ο εξασκημένος στην παρατήρηση που βγάζει σωστά συμπεράσματα απ’ όσα συμβαίνουν γύρω του και σπανίως λαθεύει.

***Περιοχές Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών