Ο Μύτικας που θέλω να βλέπω.

Του Σωτήρη Τσίνα.

Camping Alyzia.

Με αφορμή την ολοκλήρωση της 44ης Πανελλήνιας Συγκέντρωσης Μοτοσυκλετιστών, αισθάνομαι την ανάγκη να μοιραστώ κάποιες σκέψεις, όχι μόνο ως επαγγελματίας του τουρισμού, αλλά κυρίως ως ένας νέος άνθρωπος που επέλεξε συνειδητά να επιστρέψει στον τόπο του και να επενδύσει το μέλλον του εδώ.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών μου στα Οικονομικά, αποφάσισα να γυρίσω στον Μύτικα και να αναλάβω την οικογενειακή μας επιχείρηση. Μια απόφαση που συνοδεύτηκε από θυσίες, αλλά και από ένα όνειρο: να δω τον τόπο μου να προοδεύει, να αναπτύσσεται και να δημιουργεί ευκαιρίες για τους ανθρώπους του. Παράλληλα, συνεχίζω τις σπουδές μου μέσω εξ αποστάσεως μεταπτυχιακού προγράμματος στο Management Τουριστικών Επιχειρήσεων και Οργανισμών, παρακολουθώντας τα μαθήματα από τον ίδιο τον Μύτικα.

Το αναφέρω όχι για να μιλήσω για εμένα, αλλά γιατί πιστεύω βαθιά ότι η ανάπτυξη ενός τόπου ξεκινά όταν οι άνθρωποί του επιλέγουν να μείνουν, να δημιουργήσουν και να επενδύσουν σε αυτόν. Όλοι γνωρίζουμε ότι ο Μύτικας είναι ένας τόπος με μοναδική ομορφιά, αλλά και ένας τόπος που εδώ και πολλά χρόνια παλεύει με τη στασιμότητα. Βλέπουμε νέους να φεύγουν, επιχειρήσεις να αγωνίζονται να επιβιώσουν και δυνατότητες που συχνά μένουν αναξιοποίητες. Γι’ αυτό και κάθε πρωτοβουλία που φέρνει κόσμο, προβολή και οικονομική δραστηριότητα στην περιοχή μας έχει ιδιαίτερη σημασία. Η Πανελλήνια Συγκέντρωση Μοτοσυκλετιστών ήταν ακριβώς μια τέτοια στιγμή.

Αισθάνομαι επίσης την ανάγκη να ευχαριστήσω δημόσια τη ΜΟΤΟΕ για την εμπιστοσύνη που έδειξε στο Camping Alyzia και στην ομάδα μας. Μιλάμε για έναν ιστορικό θεσμό του ελληνικού μοτοσυκλετισμού, που εδώ και δεκαετίες ενώνει ανθρώπους από όλη τη χώρα γύρω από την αγάπη για τη μοτοσυκλέτα, το ταξίδι, τη συναδελφικότητα και την ελευθερία του δρόμου.

Η επιλογή του Camping Alyzia για τη φιλοξενία της 44ης Πανελλήνιας Συγκέντρωσης αποτέλεσε για εμάς ιδιαίτερη τιμή, αλλά και μεγάλη ευθύνη. Δώσαμε τον καλύτερό μας εαυτό ώστε οι επισκέπτες να γνωρίσουν όχι μόνο τον χώρο μας, αλλά και την ομορφιά, τη φιλοξενία και τις δυνατότητες της ευρύτερης περιοχής.

Ως άνθρωπος που έχει μεγαλώσει σε αυτό το κάμπινγκ και σήμερα έχει την ευθύνη να το εξελίξει, η εμπιστοσύνη που μας έδειξε η ΜΟΤΟΕ ήταν κάτι που με γέμισε υπερηφάνεια αλλά και αίσθημα ευθύνης. Γι’ αυτό και η επιτυχία της διοργάνωσης δεν αποτελεί μόνο μια επαγγελματική ικανοποίηση, αλλά μια προσωπική χαρά που θα θυμάμαι για πολλά χρόνια.

Για λίγες ημέρες, ο Μύτικας βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Το όνομά του ταξίδεψε σε όλη την Ελλάδα, από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη. Χιλιάδες άνθρωποι γνώρισαν τον τόπο μας, περπάτησαν στα σοκάκια του, απόλαυσαν τις παραλίες του, κάθισαν στα καταστήματά του και έφυγαν με εικόνες και εμπειρίες που θα μεταφέρουν πίσω στις πόλεις τους. Και αν υπάρχει κάτι που πραγματικά με γέμισε χαρά, είναι ότι είδα τον τόπο μας να ζωντανεύει. Είδα καφετέριες, ταβέρνες, ψητοπωλεία, μίνι μάρκετ, καταστήματα και επιχειρήσεις να δουλεύουν με ένταση που σπάνια συναντάμε. Είδα επαγγελματίες να εξυπηρετούν συνεχώς κόσμο από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ. Άκουσα για επιχειρήσεις εστίασης που εξάντλησαν τις προμήθειές τους, για πρατήρια καυσίμων που χρειάστηκαν άμεσο ανεφοδιασμό λόγω της αυξημένης ζήτησης και για επαγγελματίες που είδαν ένα από τα καλύτερα τριήμερα των τελευταίων ετών. Και ειλικρινά, χαίρομαι μέσα από την καρδιά μου γι’ αυτό.

Χαίρομαι γιατί πίσω από κάθε γεμάτο τραπέζι υπάρχει μια οικογένεια. Πίσω από κάθε επιχείρηση που δούλεψε υπάρχει ένας άνθρωπος που παλεύει καθημερινά για να κρατήσει ανοιχτό το μαγαζί του. Πίσω από κάθε επιτυχημένο τριήμερο υπάρχουν εργαζόμενοι, προμηθευτές, επαγγελματίες και οικογένειες που στηρίζονται στην τοπική οικονομία.

Γνωρίζω ότι σε μια διοργάνωση τέτοιου μεγέθους ακούστηκαν και παράπονα. Υπήρξαν συμπολίτες μας που ενοχλήθηκαν από περιστατικά που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια του τριημέρου. Οι προβληματισμοί αυτοί είναι απολύτως σεβαστοί και κανείς δεν πρέπει να τους αγνοεί. Όμως πιστεύω ότι οφείλουμε να δούμε τη συνολική εικόνα και να αξιολογήσουμε με ψυχραιμία το αποτύπωμα που άφησε αυτή η διοργάνωση στον τόπο μας. Κάθε μεγάλη διοργάνωση αποτελεί και μια πολύτιμη εμπειρία για όλους μας. Μέσα από όσα λειτούργησαν σωστά, αλλά και μέσα από όσα μπορούν να βελτιωθούν, αποκτούμε τη γνώση και την εμπειρία ώστε οι επόμενες διοργανώσεις να είναι ακόμη καλύτερες, τόσο για τους επισκέπτες όσο και για την τοπική κοινωνία.

Γιατί η μεγάλη εικόνα είναι ότι ο Μύτικας ακούστηκε παντού. Η μεγάλη εικόνα είναι ότι οι επιχειρήσεις δούλεψαν. Η μεγάλη εικόνα είναι ότι εκατοντάδες άνθρωποι έφυγαν από εδώ με θετικές εντυπώσεις και γνώρισαν έναν τόπο που πολλοί δεν είχαν επισκεφθεί ποτέ ξανά.

Προσωπικά, αυτός είναι ο Μύτικας που θέλω να βλέπω. Έναν Μύτικα εξωστρεφή. Έναν Μύτικα που φιλοξενεί εκδηλώσεις, που προσελκύει επισκέπτες, που δημιουργεί οικονομική δραστηριότητα και ευκαιρίες. Έναν Μύτικα που δίνει λόγους στους νέους να επιστρέψουν και όχι να φύγουν. Ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία αυτού του τριημέρου να μην είναι μόνο οι γεμάτες επιχειρήσεις ή η προβολή της περιοχής μας. Ίσως να είναι ότι μας θύμισε κάτι που πολλές φορές ξεχνάμε: ότι ο τόπος μας έχει δυνατότητες. Ότι μπορεί να πρωταγωνιστήσει. Ότι μπορεί να προχωρήσει μπροστά. Και ως ένας νέος άνθρωπος που επέλεξε να επιστρέψει εδώ, να εργαστεί εδώ, να σπουδάζει ακόμη από εδώ και να επενδύει το μέλλον του εδώ, δεν μπορώ παρά να αισθάνομαι αισιοδοξία. Γιατί όταν βλέπω τον Μύτικα γεμάτο ζωή, βλέπω και το μέλλον που αξίζει σε αυτόν τον τόπο.

* Για το συγκεκριμένο άρθρο έχει ζητηθεί και έχει ενεργοποιηθεί η δυνατότητα μόνο του επώνυμου σχολιασμού, την οποία έχουμε ανακοινώσει δημόσια, ότι σε όποιον τη ζητήσει την παρέχουμε και το έχουμε πράξει και για άλλους αρθρογράφους στο παρελθόν που το ζήτησαν.