Της Εύας Σπυροπούλου.
Επάγγελμα: σκουπιδιάρα.
Κάθε μέρα, πάνω στο απορριμματοφόρο, βλέπω τον Μύτικα από μια διαφορετική πλευρά. Βλέπω τους δρόμους πριν γεμίσουν κόσμο, τις γειτονιές όταν είναι ήσυχες και πράγματα που οι περισσότεροι δεν προσέχουν.
Ένα από αυτά είναι οι σακούλες σκουπιδιών που αφήνονται έξω από κάδους, οι οποίοι πολλές φορές δεν είναι καν γεμάτοι. Και τις περισσότερες φορές δεν πρόκειται για άγνοια. Ξέρω ποιοι το κάνουν. Είναι άνθρωποι που συναντάμε καθημερινά, επαγγελματίες του τόπου μας, άνθρωποι με τους οποίους λέμε καλημέρα και ανταλλάσσουμε δυο κουβέντες. Τα παιδιά μας παίζουν μαζί. Κι όμως, όταν έρχεται η ώρα να κάνουν το απλό, να βάλουν τα σκουπίδια μέσα στον κάδο, κάποιοι επιλέγουν να μην το κάνουν.
Ίσως σε κάποιους να φαίνεται ασήμαντο. Δεν είναι όμως. Μια σακούλα έξω από τον κάδο μπορεί να γίνει δύο και μετά δέκα. Ο αέρας σκορπίζει τα σκουπίδια στους δρόμους, στα χωράφια και πολλές φορές καταλήγουν στη θάλασσα. Στη θάλασσα που όλοι καμαρώνουμε και δείχνουμε στους επισκέπτες μας.
Πρόσφατα βρέθηκα αντιμέτωπη ακόμη και με επιθετική συμπεριφορά για το θέμα των κάδων. Κάποιος απαιτούσε να υπάρχουν δύο κάδοι σε σημείο όπου δεν χρειάζονται, ενώ σε άλλα σημεία υπάρχουν πραγματικές ανάγκες. Αυτά είναι πράγματα που οι περισσότεροι δεν βλέπουν, αλλά επηρεάζουν την καθημερινότητα ολόκληρου του χωριού.
Η αλήθεια είναι ότι ο Δήμος και οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα προσπαθούν καθημερινά να κάνουν τη δουλειά τους μέσα σε δύσκολες συνθήκες, με ελλείψεις προσωπικού και μέσων. Δεν τα λέω αυτά για να δικαιολογήσω τα πάντα. Τα λέω γιατί είναι η πραγματικότητα. Και όταν οι δυνατότητες είναι περιορισμένες, η συνεργασία των πολιτών γίνεται ακόμη πιο σημαντική.
Όλοι λέμε ότι θέλουμε έναν καθαρό Μύτικα. Όμως αυτό δεν φαίνεται από τα λόγια. Φαίνεται από τις μικρές καθημερινές πράξεις. Από το αν θα βάλουμε τη σακούλα μέσα στον κάδο. Από το αν θα αφήσουμε ογκώδη αντικείμενα όπου μας βολεύει. Από το αν θα σεβαστούμε τον δημόσιο χώρο σαν να είναι η αυλή του σπιτιού μας.
Δεν γράφω όλα αυτά για να κατηγορήσω κανέναν. Τα γράφω γιατί κάθε μέρα βλέπω πόσο εύκολα θα μπορούσε ο τόπος μας να είναι πιο καθαρός, αν ο καθένας έκανε το αυτονόητο. Ο Μύτικας δεν χρειάζεται μόνο περισσότερους κάδους ή περισσότερα δρομολόγια αποκομιδής. Χρειάζεται περισσότερη υπευθυνότητα από όλους μας.
Γιατί στο τέλος της ημέρας ο τόπος μας είναι κοινός. Και ο τρόπος που τον φροντίζουμε δείχνει πόσο πραγματικά τον σεβόμαστε και τον αγαπάμε.
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Όλα τα σχόλια θα εμφανίζονται μετά την έγκρισή τους από τους διαχειριστές του ιστολογίου.
Σχόλια υβριστικά, συκοφαντικά, ειρωνικά, υποτιμητικά, μειωτικά και απαξιωτικά ή σχόλια χυδαία, σεξιστικά, ρατσιστικά και θρησκευτικού μίσους, σχόλια με μηνύματα που δεν καταλαβαίνουμε, ονομαστικές αναφορές σε απλούς πολίτες και προβοκατόρικα ή σχόλια που δεν έχουν σχέση με τη παραπάνω ανάρτηση, ΔΕΝ θα δημοσιεύονται.
Επίσης ΔΕΝ θα δημοσιεύονται σχόλια που δείχνουν φανερά ότι ο σχολιαστής δεν γνωρίζει καν το θέμα που σχολιάζει, έχει φανερά πλήρη άγνοια για το αντικείμενο της ανάρτησης και απλώς σχολιάζει για να δει το σχόλιο του να δημοσιεύεται και να αισθανθεί ο ίδιος ικανοποίηση.
Τα σχόλια και τα κείμενα των αναγνωστών εκφράζουν τους ίδιους και δεν υιοθετούνται κατά ανάγκη από το παρόν ιστολόγιο.
Παρακαλούμε τους αναγνώστες μας να διατυπώνουν τα σχόλια τους με κόσμιο τρόπο για να δημοσιευτούν.
Η Ελληνική γλώσσα είναι πολύ πλούσια για να πούμε αυτό που θέλουμε και να ασκήσουμε την κριτική μας, αποφεύγοντας όλα τα πιο πάνω που αναφέρονται.
Εάν παρ' όλα αυτά κάποιος θεωρεί ότι θίγεται από ανάρτηση ή σχόλιο στο Blog, καλείται να επικοινωνήσει μαζί μας μέσω του e-mail προς αποκατάσταση.