Ένας πολίτης, εν προκειμένω ο Γιώργος Πουρνάρας, θέτει επώνυμα μια σειρά από ερωτήματα προς τη Δημοτική Αρχή Ξηρομέρου σχετικά με κρίσιμα, κατά την άποψή του, ζητήματα που αφορούν τον Μύτικα, τον τόπο όπου κατοικεί τα τελευταία 60 χρόνια. Τα ερωτήματα αυτά δημοσιεύονται μέσω της προσωπικής του σελίδας και σε ιστολόγιο, όπου ο καθένας μπορεί να εκφράσει ελεύθερα τη γνώμη του, ακόμη και ανώνυμα. Και πολύ σωστά.
Στα ερωτήματά του διατυπώνει και τεκμηριωμένη κριτική για θέματα στα οποία θεωρεί ότι η δημοτική αρχή δεν έχει δείξει το ενδιαφέρον και την προσοχή που απαιτούνται.
Είναι προφανές ότι τα ίδια ερωτήματα θα τα έθετε και σε έναν ανοιχτό δημόσιο διάλογο ή σε έναν δημόσιο απολογισμό της δημοτικής αρχής, εφόσον αυτός πραγματοποιούνταν. Το ίδιο, πιστεύω, θα έκαναν και πολλοί άλλοι δημότες.
Άλλωστε, ένας απολογισμός, όπως προβλέπεται και από το πνεύμα του νόμου, δεν νοείται ως μια τυπική διαδικασία περιορισμένη στους τέσσερις τοίχους της αίθουσας του Δημοτικού Συμβουλίου. Νοείται ως ένας ανοικτός δημόσιος διάλογος με τους πολίτες. Εκεί θα μπορούσε η δημοτική αρχή να εξηγήσει, μεταξύ άλλων, και τις τυχόν αποκλίσεις των πεπραγμένων της από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις.
Στον ίδιο δημόσιο απολογισμό θα μπορούσαν να δοθούν ουσιαστικές απαντήσεις όχι μόνο στα ερωτήματα του Γιώργου Πουρνάρα, αλλά και σε εκείνα που θα έθεταν άλλοι δημότες. Παράλληλα, θα υπήρχε η δυνατότητα ενός γόνιμου διαλόγου για σημαντικά ζητήματα, όπως η οικονομική κατάσταση του Δήμου, η εξέλιξη των έργων, οι χρηματοδοτήσεις, τα δημοτικά τέλη, η ύδρευση στα χωριά, το Πλατυγιάλι, η εικόνα των υπόλοιπων κοινοτήτων, το Κτηματολόγιο, η Π.Ο.Α.Υ., το παράκτιο μέτωπο, τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια και πολλά ακόμη.
Ο απολογισμός, όμως, δεν έγινε. Και αυτό, κατά την άποψή μου, αποτελεί ευθύνη της δημοτικής αρχής, η οποία διοικεί τον Δήμο εδώ και επτά χρόνια.
Έτσι, ο πολίτης επιλέγει να διατυπώσει δημόσια τις ερωτήσεις, τις απορίες και την κριτική του.
Και τότε τι συμβαίνει; Αντιδήμαρχος και συγχρόνως αναπληρωτής Δήμαρχος της δημοτικής αρχής, θεσμικός παράγοντας και εκλεγμένος εκπρόσωπος των πολιτών, παρεμβαίνει μέσω διαδικτύου. Όχι όμως για να απαντήσει στην ουσία των ερωτημάτων, αλλά για να χαρακτηρίσει τον πολίτη ως «μηδενιστή», «μη ρεαλιστή» και με άλλους παρόμοιους χαρακτηρισμούς, χωρίς να δώσει ουσιαστικές απαντήσεις. Και μάλιστα το κάνει δύο φορές.
Ηρεμήστε, κύριοι.
Όταν αντιμετωπίζετε με αυτόν τον τρόπο την τεκμηριωμένη κριτική ενός πολίτη, πώς άραγε θα αντιδράσετε όταν, λέω.. όταν, εκδηλωθεί ένα ευρύτερο ρεύμα αμφισβήτησης της πολιτικής σας και διεκδίκησης της αλλαγής; Τι θα κάνετε τότε; Θα κατεβάσετε τα ΜΑΤ για να αντιμετωπίσετε τους πολίτες;
Τα πράγματα είναι απλά και ξεκάθαρα.
Ο αιρετός, που εκλέχθηκε από τους πολίτες για να τους εκπροσωπεί, λογοδοτεί πάντοτε στους πολίτες. Στη δημοκρατία, η εξουσία πηγάζει από τον λαό.
Η εξουσία δεν είναι προνόμιο είναι ευθύνη και η λογοδοσία δεν είναι χάρη προς τον πολίτη είναι θεσμική υποχρέωση κάθε αιρετού.
Όποιος σήμερα ασκεί εξουσία δεν πρέπει να ξεχνά ότι χθες ήταν απλός πολίτης και αύριο θα είναι ξανά πολίτης. Η εξουσία που του ανατέθηκε δεν είναι προσωπικό προνόμιο, αλλά προσωρινή εντολή των πολιτών. Γι' αυτό οφείλει να τους ακούει με ταπεινότητα και σεβασμό, να δέχεται την κριτική τους, να απαντά επίσημα και θεσμικά και να λογοδοτεί απέναντί τους.
Σε μια υγιή δημοκρατία, ο πολίτης και η εξουσία δεν ταυτίζονται. Η διάκριση αυτή είναι βασική προϋπόθεση της δημοκρατικής λειτουργίας.
Και κάτι ακόμη, ιδιαίτερα σημαντικό.
Η τεκμηριωμένη κριτική ενός πολίτη δεν αποδυναμώνει μια διοίκηση. Αντίθετα, μπορεί να τη βοηθήσει να γίνει καλύτερη. Όπως επίσης, η αναγνώριση των θετικών ενεργειών της δεν σημαίνει παραίτηση από το δικαίωμα και την υποχρέωση του πολίτη να ελέγχει τις αποφάσεις της. Μη τα μπερδεύεται!
Γι' αυτό δεν πρέπει να στοχοποιούνται όσοι ασκούν επώνυμη και τεκμηριωμένη κριτική, ούτε να αντιμετωπίζονται με ειρωνείες, απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς ή επιδείξεις ισχύος. Το να κουνά η εξουσία το δάχτυλο στους πολίτες δεν συνάδει ούτε με τον θεσμικό της ρόλο ούτε με τις αρχές της δημοκρατίας. Είναι μια πρακτική αντιθεσμική, αντιδημοκρατική και, τελικά, επικίνδυνη. Ενώ το λογικό θα ήταν να συνομιλούν με τον πολίτη που εκφράζει τις απορίες του και την κριτική του, πέραν τις λογοδοσίας και του απολογισμού που είναι δημοκρατικά απαραίτητη.
Το έλλειμμα πολιτικής παιδείας και πολιτικής βούλησης, μαζί με το περίσσευμα πελατειακής λογικής, δεν πρέπει να μετατρέπονται σε αλαζονεία και αυταρχισμό. Μην επαναλαμβάνετε τις νοοτροπίες που επί δεκαετίες πλήγωσαν τον τόπο. Όποιος επιλέγει να αντιγράψει τα κακώς κείμενα του παρελθόντος, δεν χτίζει το μέλλον ανακυκλώνει τις ίδιες παθογένειες, εγκλωβίζει την κοινωνία στα ίδια αδιέξοδα και καταδικάζει τελικά και τον εαυτό του στη λήθη της ιστορίας. Γιατί όποιος επαναλαμβάνει τις ίδιες πρακτικές που κάποτε κατέκρινε, δεν αλλάζει την ιστορία γίνεται μέρος της.
Υ.Γ. Θα συνεχίσω να αναμένω, όπως και εκατοντάδες άλλοι συνδημότες μου τη διοργάνωση ενός πραγματικά ανοιχτού δημόσιου διαλόγου, απολογισμού και λογοδοσίας της δημοτικής αρχής. Αυτός είναι ο κανόνας μιας ουσιαστικής δημοκρατίας που σέβεται τους πολίτες και δεν φοβάται τον δημόσιο διάλογο
Παναγιώτης Ηλ. Χολής / Δημότης Δήμου Ξηρομέρου / Ενεργός πολίτης / Ιούλιος 2026
Σημ. Η τοποθέτηση μου είναι πολιτική και τυχόν σχόλια επιτρέπω μόνο επώνυμα.
Ο δημόσιος επώνυμος διάλογος για τα θέματα του Δήμου πάντα οφελεί και όποιος γράφει επώνυμα, ανεξάρτητα από τις θέσεις που διατυπώνει, προσωπικά έχει την στήριξη μας. Ως Blog ενθαρρύνουμε την επωνυμία και φιλτράρουμε την ανωνυμία, να μην παραβιάζει κάποιους κανόνες τους Blog που εμείς ως διαχειριστές έχουμε ορίσει.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα ανώνυμα, τα τρολ, τα ψεύτικα προφίλ, η λάσπη με το κιλό, η δολοφονία χαρακτήρων, οι χαρακτηρισμοί βλάπτουν την τοπική δημοκρατία και δυστυχώς έχουν καταγραφεί στο δημόσιο διάλογο στο Ξηρόμερο πολύ καιρό και αυτά.
Τα επώνυμα κείμενα μένουν και εκεί μπορεί ο καθένας να διακρίνει ποια στοιχεία υπάρχουν, ποιος μιλά αλαζονικά, ποιος με έπαρση, ποιος ευγενικά, ποιος με μετριοπάθεια, ποιος χαρακτηρίζει κ.λπ.
Επίσης το δικαίωμα να διατυπώνουν θέση και άποψη το έχουν και όσοι αποτιμούν θετικά το έργο της δημοτικής αρχής Τριανταφυλλάκη που στήριξαν και στηρίζουν επιδεικνύοντας πολιτική συνέπεια και σταθερότητα, που κέρδισε την αποδοχή της συντριπτικής πλειοψηφίας των δημοτών το 2023. Δεν είναι ούτε παπαγαλάκια, ούτε εξουσιαστές, ούτε γλύφτες όπως διατυμπανίζουν κάποιοι όψιμοι «δημοκράτες», απλά στηρίζουν κάτι που πιστεύουν και έχουν αναμφίβολα αυτό το δικαίωμα.
Προσωπική μας γνώμη είναι, ότι δεν μπορεί να νοηθεί ότι είναι δομή «εξουσίας», άνθρωποι καθημερινοί, εκλεγμένοι συμπατριώτες μας που τους συναντάμε κάθε μέρα παντού, είναι μέσα στη κοινωνία από το πρωί ως το βράδυ και συνομιλούμε μαζί τους. Είμαστε πολύ μικρός τόπος και μια χούφτα άνθρωποι για να γίνεται η συζήτηση με όρους «εξουσίας» και «αντιεξουσιαστών». Αυτή η συζήτηση για εμάς δεν υφίσταται, είναι υπερβολική.
Είμαστε πολλοί λίγοι σε αυτόν το τόπο, για να κάνουμε τις πρόσκαιρες πολιτικές διαφορές μας για τα δημοτικά, προσωπικές…
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι η εξουσία που με τις αποφάσεις που παίρνει επηρεάζει άμεσα την καθημερινή ζωή όλων μας. Προσλήψεις προσωπικού: οργάνωση και στελέχωση υπηρεσιών του Δήμου, εποχικό προσωπικό, συμβάσεις, προγράμματα απασχόλησης
ΑπάντησηΔιαγραφήΑγροτικοί δρόμοι και πρόσβαση στην παραγωγή: συντήρηση και διάνοιξη αγροτικής οδοποιίας, πρόσβαση των αγροτών στα χωράφια τους
Εξυπηρέτηση πολιτών: λειτουργία δημοτικών υπηρεσιών, έκδοση εγγράφων, ενημέρωση, ανταπόκριση σε αιτήματα και προβλήματα της καθημερινότητας.
Έργα και παρεμβάσεις: επιλογή προτεραιοτήτων για δρόμους, πλατείες, υποδομές, φωτισμό και κοινόχρηστους χώρους.
Ύδρευση, καθαριότητα και αποχέτευση: υπηρεσίες που επηρεάζουν άμεσα την ποιότητα ζωής.
Οικονομικές αποφάσεις: δημοτικά τέλη, χρεώσεις, προϋπολογισμός και τρόπος αξιοποίησης των δημοτικών πόρων.
Αδειοδοτήσεις για τοπικές δραστηριότητες
Κοινωνική πολιτική: βοήθεια σε οικογένειες, ηλικιωμένους και ευάλωτες ομάδες.
Εν ολίγοις είναι η εξουσία που συναντά ο πολίτης κάθε μέρα: από την πρόσληψη ενός εργαζομένου στον Δήμο και την αποκατάσταση ενός αγροτικού δρόμου, μέχρι την καθαριότητα, το νερό, τον φωτισμό και την εξυπηρέτηση στο δημοτικό κατάστημα.
Όμως, αγαπητέ μου, και στην περίοδο της επταετίας υπήρχαν άνθρωποι που πίστευαν —και μάλιστα αρκετοί το εξέφραζαν με βεβαιότητα— ότι υπήρχε δημοκρατία και ότι η εξουσία δεν ήταν αυταρχική.
Αυτό συμβαίνει πολλές φορές με τους υποστηρικτές κάθε τοπικού ή κεντρικού συστήματος εξουσίας. Η εικόνα που έχει κάποιος για την εξουσία επηρεάζεται συχνά από τη θέση του, τα βιώματά του και τη σχέση του με αυτήν.
Όμως η πραγματική δοκιμασία μιας εξουσίας δεν είναι μόνο αν οι υποστηρικτές της αισθάνονται ικανοποιημένοι, αλλά αν υπάρχουν διαφάνεια, ελεύθερη κριτική, λογοδοσία, σεβασμός στις διαφορετικές απόψεις και ίση αντιμετώπιση όλων των πολιτών.
Γιατί η Δημοκρατία δεν κρίνεται μόνο από το πώς αισθάνονται όσοι συμφωνούν με την εξουσία, αλλά κυρίως από το πώς αντιμετωπίζονται όσοι την αμφισβητούν.
ΗΛΙΑΣ ΚΟΤΡΟΤΣΟΣ
Ότι η τοπική αυτοδιοίκηση έχει σημαντικό ρόλο στις ζωές μας δεν το αμφισβητεί κανένας. Επηρεάζει και καθορίζει τις ζωές όλων μας. Προσωπικά πάντα υποστηρίζαμε ότι η ενασχόληση με τα κοινά είναι σοβαρή υπόθεση και αυτό αφορά και τους εκλεγμένους αλλά και το εκλογικό σώμα που συνήθως βολικά μας αρέσει να το αφήνουμε πάντα απ’ έξω ή και να του χαιδεύουμε τα αυτιά. Καθρέπτης της κοινωνίας μας είναι οι αιρετοί μας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ όρος εξουσία έχει άλλο νόημα στην πολιτική συζήτηση, αναφερόμαστε σε κάτι ξένο, απόμακρο, απρόσωπο. Μιλάμε για δομές μακριά από τον πολίτη, αποξενωμένες, δύσκολα προσιτές και ιστορικά ο όρος εξουσία φέρει ένα πολύ συγκεκριμένο νόημα.
Η τοπική αυτοδιοίκηση αντίθετα είναι ότι κοντινότερο υπάρχει στον πολίτη, είναι η απευθείας έκφραση των πολιτών. Τον εκάστοτε Δήμαρχο τον βλέπεις κάθε μέρα, τους δημοτικούς συμβούλους επίσης, τους τοπικούς ακόμα περισσότερο. Άμα στην τοπική αυτοδιοίκηση και μάλιστα σε Δήμους σαν το δικό μας όπου είμαστε μία χούφτα άνθρωποι, η κουβέντα γίνεται με όρους κάποιων εξουσιαστών που ταλαιπωρούν τον κόσμο και κάποιων αντιεξουσιαστών που υπερασπίζονται τα ιερά και τα όσια, συγνώμη αλλά αυτό κατά την γνώμη μου είναι υπερβολή ως γραφικό. Επίσης ο τίτλος του αντιεξουσιαστή με ποια κριτήρια απονέμεται, γιατί αν τα βάλουμε κάτω μπορεί οι παρουσιαζόμενοι ως αντιεξουσιαστές να είναι μέσα κατά μέσα σε όλα, παραδείγματα υπάρχουν. Δεν είσαι ότι δηλώσεις και ειδικά στην Ελλάδα.
Για να το κάνω πιο κατανοητό μιλώντας απλοϊκά, ο Τριανταφυλλάκης, ο Μπαμπούρης, ο Πολύζος, ο Πάνος Δρακάς, η Τσόμπου, ο Γαλούνης παλαιότερα, ο Πανταζής, ο συγχωρεμένος ο Νότης ο Βασιλάκης και τόσοι άλλοι αυτοδιοικητικοί που πέρασαν ήταν εξουσιαστές μας; Αυτοί είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, οι περισσότεροι έχουμε συγγένειες μεταξύ μας, τους βλέπουμε κάθε μέρα, στους ίδιους χώρους κινούμαστε, με αυτούς ζούμε. Όταν ο Δήμος δεν έχει κατάλληλο νερό και αυτοί δεν έχουν κατάλληλο νερό, όταν ο Δήμος δεν έχει καλή καθαριότητα και αυτοί δεν έχουν, όταν η αγροτική οδοποιία πάσχει πρόβλημα έχουν και αυτοί γιατί έχουμε δημοτικούς συμβούλους κτηνοτρόφους. Δεν είναι έτσι;
Ναι στην πολιτική αντιπαράθεση, ναι στον δημόσιο διάλογο, ναι στα επιχειρήματα αλλά με σεβασμό στην αντίθετη άποψη. Οι πολιτικές διαφορές δεν πρέπει να γίνονται προσωπικές και ΟΛΟΙ ΜΑΣ έχουμε ευθύνη αυτό να το διαφυλάξουμε, με το μικρό μερίδιο που μας αναλογεί και με αίσθημα ατομικής ευθύνης.
Δηλαδή σε 2 χρόνια που θα γίνουν οι εκλογές τι θα ζήσουμε, θα βγάλουμε με τεχνητή νοημοσύνη πρόσωπα συμπατριωτών μας αυτοδιοικητικών με κρεμάλες ή να καεί να καεί το Δημαρχείο και ότι βγει;
Αυτοσυγκράτηση και ηρεμία απ’ όλους μας.
Τώρα όσο για το παράδειγμα με την επταετία, ατυχές το λιγότερο… το ξετέντωσες.