Φωτογραφίες: Παρασκευή Τζαβίδη.
Από τα τέλη Μαΐου στην κεντρική πλατεία του Μύτικα, με μία ωραία πρωτοβουλία και σε συνεννόηση με τον Δήμο και την Κοινότητα, κυρίες επιμελήθηκαν και φύτεψαν λουλούδια, δημιουργώντας μία πολύ όμορφη εικόνα στην πλατεία. Τα λουλούδια μέχρι προχθές συντηρούνταν με το αυτόματο πότισμα, που από την αρχή του καλοκαιριού λειτουργεί και λειτουργούσε.
Εμείς θα επιλέξουμε να αναδείξουμε τις αντικοινωνικές συμπεριφορές συνανθρώπων μας, όπου πραγματικά αυτό που συμβαίνει από κάποιους μεμονωμένους δεν περιγράφεται και δεν θα πούμε περισσότερες λεπτομέρειες. Κανένας εκάστοτε Δήμος δεν μπορεί να είναι πίσω από καθένα από εμάς, που αποφασίζουμε να συμπεριφερθούμε αντικοινωνικά.
Προσωπικά η έννοια της ατομικής ευθύνης δεν μας προκαλεί αλλεργία όπως σε κάποιους, όπου προτιμάνε να χαϊδεύουν αυτιά, να λαϊκίζουν, να δημαγωγούν και να προσβλέπουν και σε κάνα ψήφο...
Κατανοώ απόλυτα την αγανάκτηση για το συγκεκριμένο περιστατικό. Το να καταστρέφει κάποιος κάτι που δημιουργήθηκε με προσωπική προσπάθεια και μεράκι για να ομορφύνει την πλατεία είναι απαράδεκτο και δεν δικαιολογείται.
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα μου επιτρέψετε όμως μια διαφορετική προσέγγιση.
Η συμπεριφορά μας ως πολίτες επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό και από το περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Η ατομική ευθύνη ασφαλώς υπάρχει και είναι δεδομένη. Όμως η εικόνα που παρουσιάζει συνολικά ένας τόπος διαμορφώνει, σε έναν βαθμό, και τη νοοτροπία που επικρατεί στον δημόσιο χώρο.
Όταν σε ένα χωριό που τα τελευταία χρόνια αυξάνει σημαντικά την κίνησή του δεν υπάρχουν οι απαραίτητες πινακίδες και η στοιχειώδης οργάνωση της κυκλοφορίας, όταν ολόκληρο το χωριό έχει μετατραπεί σε ένα τεράστιο πάρκινγκ, όταν υπάρχουν πακτωμένες ομπρέλες στην παραλία, τροχόσπιτα πάνω στην παραλία και εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα που παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα, δημιουργείται σταδιακά η αίσθηση ότι στον δημόσιο χώρο «όλα επιτρέπονται».
Αυτό ασφαλώς δεν αποτελεί δικαιολογία για κάποιον που μαδάει ή καταστρέφει τα λουλούδια. Είναι όμως ίσως μια από τις αιτίες του φαινομένου που βλέπουμε.
Ούτε ο Δήμος μπορεί να βρίσκεται πίσω από κάθε πολίτη. Από την άλλη όμως, η ευθύνη της Πολιτείας και της Αυτοδιοίκησης είναι να δημιουργούν ένα οργανωμένο και προστατευμένο δημόσιο περιβάλλον, όπου οι κανόνες είναι ξεκάθαροι και εφαρμόζονται.
Ας καταδικάσουμε λοιπόν την αντικοινωνική συμπεριφορά, αλλά ας δούμε και τη μεγαλύτερη εικόνα. Γιατί η προστασία του δημόσιου χώρου δεν ξεκινά και δεν τελειώνει στα λουλούδια μιας πλατείας. Ξεκινά από τον σεβασμό στους κανόνες και από το μήνυμα που συνολικά δίνουμε στους κατοίκους και στους επισκέπτες του Μύτικα.
ΝΑΙ ΜΕΝ ΑΛΛΑ
ΔιαγραφήΗ ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΕΙ
ΑΤΟΜΙΚΗ
ΔΕΝ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ
ΕΠΙΣΗΣ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥΣ
ΜΗ ΔΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΟΘΙ
ΤΟ ΧΑΙΔΕΜΑ ΑΥΤΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΑ ΜΑΣ ΕΦΤΑΣΕ ΩΣ ΕΔΩ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΓΙΝΕΙ ΑΣΕΒΑΣΤΟΙ ΣΕ ΟΛΑ ΜΑΣ
Το παραπάνω σχόλιο τα είπε όλα!! (Τις παράγκες ξεχάσατε να αναφέρετε στα παραδείγματα) . Αν θέλουμε να υπάρξει λύση σε αντικοινωνικές συμπεριφορές πρέπει πρώτα να εφαρμοστούν οι κανόνες κοινωνικού αλληλοσεβασμού, και υπάρχουν θεσμοί που οφείλουν να τους εφαρμόσουν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι τα τραπεζοκαθησματα (ξεχάσατε...) που κάθε χρόνο γίνονται και χειρότερα και κλείνουν το παραλιακό μέτωπο και τον κακόμοιρο κατ όνομα πεζοδρομο.
ΔιαγραφήΓια τα τα ΑΜΕΑ κάνεις δεν σκεπτεται; για καροτσακια με μωρά πρέπει να πέσουν στη θάλασσα για να παρασουν, τι λετε;
Η ατομική ευθύνη είναι ατομική. Δεν μεταφέρεται στον Δήμο, στους επισκέπτες, στην έλλειψη πινακίδων ή σε οποιονδήποτε άλλο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌποιος καταστρέφει, ρυπαίνει, καταλαμβάνει παράνομα δημόσιο χώρο ή δείχνει ασέβεια στον τόπο μας, έχει την προσωπική ευθύνη για τη συμπεριφορά του.
Από εκεί και πέρα όμως, πρέπει να αποφασίσουμε τι Μύτικα θέλουμε.
Ο Μύτικας δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τη σημερινή πραγματικότητα με τη λογική του χθες.
Ο τουρισμός αλλάζει, οι επισκέπτες αλλάζουν και οι απαιτήσεις τους αλλάζουν. Ο επισκέπτης πλέον δεν ψάχνει απλώς ένα μέρος για να κοιμηθεί ή μια παραλία. Ψάχνει έναν τόπο με χαρακτήρα, καθαρότητα, τάξη, αισθητική, αυθεντικότητα και σεβασμό στο φυσικό του περιβάλλον.
Και το σημαντικότερο: δεν χρειάζεται να γίνουμε κάτι που δεν είμαστε. Το μεγάλο μας πλεονέκτημα είναι ακριβώς η αυθεντικότητα του Μύτικα και της περιοχής.
Αυτό όμως απαιτεί μια συνολική αλλαγή νοοτροπίας. Από τον δημόσιο χώρο και την καθαριότητα, μέχρι την παραλία, την κυκλοφορία, τις υποδομές, τις επιχειρήσεις, την αισθητική του χωριού και τον τρόπο με τον οποίο υποδεχόμαστε τον επισκέπτη.
Δεν μπορούμε να θέλουμε τουριστική ανάπτυξη και ταυτόχρονα να ανεχόμαστε πρακτικές που υποβαθμίζουν τον ίδιο τον τόπο που θέλουμε να αναπτύξουμε.
Και δεν μιλάω για έναν «δήθεν» τουριστικό Μύτικα. Το αντίθετο. Μιλάω για έναν Μύτικα που θα αξιοποιήσει αυτό που πραγματικά έχει: τη θάλασσα, το τοπίο, την ιστορία, την αρχιτεκτονική, την τοπική ζωή και κυρίως την αυθεντικότητά του.
Αν θέλουμε πραγματικά να πάμε ένα βήμα μπροστά, αυτή είναι η συζήτηση που πρέπει να ανοίξουμε. Όχι μόνο ποιος φταίει για το χθεσινό περιστατικό, αλλά τι τόπο θέλουμε να παραδώσουμε αύριο.
Γιατί ο Μύτικας έχει δυνατότητες πολύ μεγαλύτερες από αυτές που σήμερα αξιοποιούμε.