Ιωάννα Λεκατσά του Ιωάννου - Αποχαιρετισμός στη Γιαγιά.

Του Χρήστου Πολίτη.

Γεννημένη το 1928. Μια διαδρομή σχεδόν ενός αιώνα. Κατοχή, Εμφύλιος, Χούντα, Μεταπολίτευση, Μνημόνια... Απώλειες αλλά και χαρές. Παιδιά, εγγόνια, δισέγγονα. Μια γυναίκα τόσο απλή, μα ταυτόχρονα τόσο σοφή. Μια γυναίκα που αγάπησε την οικογένειά της όσο τίποτε άλλο. Δεν τη θυμάμαι ποτέ να παραπονιέται, να γκρινιάζει ή να αφήνεται στη στενοχώρια. Πάντα έβρισκε το καλό σε κάθε άνθρωπο, ακόμη και σε εκείνους που είχαν τις αδυναμίες τους. Ήταν μια γυναίκα άλλης πάστας. Μία από τους πολλούς απλούς ανθρώπους του μόχθου και της δουλειάς, που με τη σιωπηλή τους προσφορά έκαναν αυτή τη χώρα να σταθεί λίγο πιο ψηλά και να προκόψει. Γιατί, όπως λέει και ο ποιητής: «Είναι μέσα στους σκυφτούς τα παλικάρια, κι είναι μέσα στους κοιμισμένους οι στρατιώτες.»

Ήμουν δεκαοκτώ χρονών όταν έφυγα από το χωριό για να σπουδάσω. Το πρώτο πράγμα που ζήτησα από τους γονείς μου ήταν να έρθει κι η γιαγιά μαζί μου, για να μπορέσω να προσαρμοστώ.

Δεν δίστασε ούτε στιγμή. Άφησε το σπίτι της, την καθημερινότητά της και ήρθε κοντά μου, έχοντας στις αποσκευές της μόνο την αγάπη της. Έμεινε μαζί μου έναν μήνα και γέμισε το σπίτι με μυρωδιές από φαγητό, με ζεστασιά, με εκείνη την αίσθηση πως όλα θα πάνε καλά.

Ήρθε ξανά στην πρώτη μου εξεταστική, γιατί, όπως έλεγε, «πρέπει να είναι συγκεντρωμένο το παιδί στο διάβασμά του».

Αν έχω καταφέρει κάτι στη ζωή μου, μέσα σε αυτό υπάρχει κι ένα κομμάτι δικό της. Σε αποχαιρετώ με βαθιά θλίψη, αλλά και με απέραντη ευγνωμοσύνη.

Γεια σου, καλή μου.

Γεια σου, αγαπημένη μου.

--------------------

ΜΥΤΙΚΑΣ PRESS: Τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικείους της. Η νεκρώσιμη ακολουθία θα πραγματοποιηθεί στις 12 το μεσημέρι στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Μύτικα.