Του Θόδωρου Ι. Λιβιτσάνη (Γκούρας).
Συμμετέχει σε όλες τις αποστολές του πλοίου σε: Ιόνιο, Αδριατική, Στενά Οτράντο, Ινδία, Μεσόγειος, Τομπρούκ, Αίγυπτος, Μάλτα, Λαμπεντούζα, Σικελία, Αιγαίο.
Στις 25.9.1943 το «Β. ΟΛΓΑ» απέπλευσε από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου για περιπολία στην περιοχή της Καρπάθου. Μαζί του είναι το Βρετανικό αντιτορπιλικό «HMS Intrepid (D10)».
Το ξημέρωμα της 26 Σεπτεμβρίου 1943 διατάσσεται να καταπλεύσει στην Λέρο. Στις 07:00 το πρωί θα αγκυροβολήσει στον όρμο Λακκί της Λέρου και 200 μ ανατολικότερα το HMS Intrepid.
Η ολονύχτια υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες περιπολία θα κουράσει το πλήρωμα και έτσι οι περισσότεροι ναύτες αναπαύονται. Στην γέφυρα έμεναν ο Αξιωματικός φυλακής με τους βοηθούς του και οι μισοί άνδρες των πυροβόλων και πολυβόλων.
Στα μεγάφωνα ακούγεται η λειτουργία (Κυριακή – ανήμερα τα Αγ. Θεοδώρου) από τον ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών.
Υπό την προστασία των επάκτιων ιταλικών αντιαεροπορικών (Α/Α) πυροβολαρχιών πίστευαν ότι θα περνούσαν μια γαλήνια ηλιόλουστη μέρα.
Όμως στις 09:58 εμφανίστηκαν στον ουρανό 20-24 Γερμανικά αεροσκάφη JUNKERS-88 της 51ης και 6ης Πτέρυγας Βομβαρδιστικών και επιτίθενται κατά των δύο πλοίων σε τρία κύματα των 6-8 αεροσκαφών.
Τα JU-88 αφήνουν τις βόμβες τους και πολυβολίζουν ώστε τα πληρώματα να μην λάβουν τις θέσεις τους.
Το «ΒΑΣ. ΟΛΓΑ» μένει αλώβητο και οι άνδρες επανδρώνουν τα Α/Α όπλα. Εκεί θα βρεθεί και ο Μπουλιέρης Γιώργος σε μια συστοιχία αντιαεροπορικών.
Ένα λεπτό μετά θα εμφανιστεί το 2ο κύμα βομβαρδιστικών, αλλά και πάλι το πλοίο θα μείνει αλώβητο με τους άνδρες να βάλλουν κατά του εχθρού.
Όμως η εμφάνιση του 3ου κύματος θα είναι μοιραία. Οι πολυβολισμοί θερίζουν πολλούς άνδρες στο κατάστρωμα και δύο βόμβες θα πέσουν πίσω από την πρυμναία τσιμινιέρα και θα εισέλθουν στα βληματοθέσια των πυροβόλων Vickers και 127mm. Επακολουθεί φοβερή έκρηξη και το πρυμναίο τμήμα αποκομμένο αρχίζει να βυθίζεται παρασύροντας το υπόλοιπο πλοίο στο βυθό.
Στις 10:08 δίνεται διαταγή εγκατάλειψης του πλοίου από τον Αντιπλοίαρχο Δανιήλ.
Ο πατριώτης μας Λιβιτσάνης Γιάννης «ΓΚΟΥΡΑΣ», ανιψιός του Μπουλιέρη Γιώργου, από διήγηση του πατέρα του, αλλά και γεροντότερων συμπατριωτών μας εξιστορεί τι γνωρίζει:
«Ο Μπουλιέρης Γιώργος εισήλθε σε σωστική λέμβο και προσπάθησε να βγει στην ακτή παίρνοντας μαζί με άλλα μέλη του πληρώματος και τραυματίες συντρόφους τους. Κάποια στιγμή όμως η λέμβος βυθίζεται και βρέθηκε στο νερό».
Τα παραπάνω επιβεβαιώνει και ο πατριώτης μας Νίκος Μπουλιέρης «ΠΡΕΛΙΑΣ», ο οποίος μας εξιστορεί και μια προσωπική του εμπειρία: «Όταν ήμουν ναύτης στο εμπορικό ναυτικό την δεκαετία του '60, έκανα μπάρκο με έναν Κερκυραίο ναυτικό ο οποίος ήταν κουτσός. Μόλις έμαθε ότι με λένε Μπουλιέρη μου είπε: Ήμουν στο "Β. ΟΛΓΑ" με τον Μπουλιέρη Γιώργο. Την ώρα της βύθισης μαζί πέσαμε στο νερό (πιθανώς η λέμβος χτυπήθηκε από πυρά ή ανετράπη από την δύνη). Εγώ ήμουν βαριά τραυματισμένος στο πόδι μου και δεν μπορούσα να κολυμπήσω. Ο Μπουλιέρης με κρατούσε και προσπαθούσε να με σώσει, όταν ένας πολυβολισμός τον χτύπησε και χάθηκε στο νερό. Εγώ σώθηκα όμως από άλλους αλλά του χρωστάω την ζωή μου».
Την ώρα που η πλώρη του πλοίου βυθίζονταν, όσοι από το πλήρωμα βρίσκονταν στο νερό, φώναζαν συγκινημένοι: Ζήτω η Όλγα – Ζήτω η Όλγα.
Από το πλήρωμα των 222 ανδρών χάθηκαν: Ο κυβερνήτης, πέντε αξιωματικοί, 10 υπαξιωματικοί, 51 ναυτοδίοποι, τρεις Άγγλοι ναύτες, τρεις πολίτες της Λέρου, τέσσερις ναύτες του εμπορικού ναυτικού.
Ο πατριώτης μας Μπουλιέρης Πάνος «ΦΑΣΑΡΙΑΣ», ανιψιός του Μπουλιέρη Γιώργου μας επιβεβαιώνει την προσπάθεια του να σώσει άλλους συντρόφους του. Επίσης (με επιφύλαξη) μας λέει ότι: «Δεν βρέθηκε το σώμα του. Στο κοιμητήριο μας στην Επισκοπή δεν υπάρχει μνήμα. Ήταν ανύπαντρος και η οικογένεια του, ο αδελφός του Βασίλης έφυγε για το εξωτερικό. Εν ζωή είναι ένα ανηψιός του στην Αμερική. Δεν έρχεται όμως».
Ο Μπουλιέρης Γεώργιος «Καραλής» τιμήθηκε:
- Με το Βασιλικό Διάταγμα της 4ης Αυγ 1943 του απονεμήθηκε το Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων.
- Με το Βασιλικό Διάταγμα της 7ης Οκτ 1943 προήχθη μετά θάνατον επ' Ανδραγαθία στον αμέσως επόμενο βαθμό.
- Με το Βασιλικό Διάταγμα της 15ης Οκτ 1943 του απονεμήθηκε μετά θάνατον ο Πολεμικός Σταυρός Γ' Τάξεως.
Ο Μπουλιέρης Γεώργιος έφυγε από την ζωή τόσο νέος, μαχόμενος για μια ελεύθερη και ανεξάρτητη Πατρίδα. Η ψυχή του ζητά μόνο την αιώνια γαλήνη και ίσως από εκεί ψηλά που μας βλέπει να μας λέει:
«Πατριώτες μου...
Λουλούδια και ρόδα μην αφήνεται για μένα.
Δεν ανθίζουν ποτέ στο τάφο ενός... ναύτη.»
Υ.Γ.: Οι πληροφορίες των τελευταίων στιγμών του Μπουλιέρη Γιώργου, γράφονται με επιφύλαξη ως προς την ακριβή ιστορική αλήθεια, από μαρτυρίες ανθρώπων 80 χρόνια μετά το συμβάν. Είναι αποτέλεσμα καθαρά ερασιτεχνικής ιστορικής έρευνας.
Πηγές:
Wikipedia Αντιτορπιλικό Βασίλισσα Όλγα (D-15)
Επισκοπή Καλάμου 18.10.26
Λιβιτσάνης Ι. Θεόδωρος
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Όλα τα σχόλια θα εμφανίζονται μετά την έγκρισή τους από τους διαχειριστές του ιστολογίου.
Σχόλια υβριστικά, συκοφαντικά, ειρωνικά, υποτιμητικά, μειωτικά και απαξιωτικά ή σχόλια χυδαία, σεξιστικά, ρατσιστικά και θρησκευτικού μίσους, σχόλια με μηνύματα που δεν καταλαβαίνουμε, ονομαστικές αναφορές σε απλούς πολίτες και προβοκατόρικα ή σχόλια που δεν έχουν σχέση με τη παραπάνω ανάρτηση, ΔΕΝ θα δημοσιεύονται.
Επίσης ΔΕΝ θα δημοσιεύονται σχόλια που δείχνουν φανερά ότι ο σχολιαστής δεν γνωρίζει καν το θέμα που σχολιάζει, έχει φανερά πλήρη άγνοια για το αντικείμενο της ανάρτησης και απλώς σχολιάζει για να δει το σχόλιο του να δημοσιεύεται και να αισθανθεί ο ίδιος ικανοποίηση.
Τα σχόλια και τα κείμενα των αναγνωστών εκφράζουν τους ίδιους και δεν υιοθετούνται κατά ανάγκη από το παρόν ιστολόγιο.
Παρακαλούμε τους αναγνώστες μας να διατυπώνουν τα σχόλια τους με κόσμιο τρόπο για να δημοσιευτούν.
Η Ελληνική γλώσσα είναι πολύ πλούσια για να πούμε αυτό που θέλουμε και να ασκήσουμε την κριτική μας, αποφεύγοντας όλα τα πιο πάνω που αναφέρονται.
Εάν παρ' όλα αυτά κάποιος θεωρεί ότι θίγεται από ανάρτηση ή σχόλιο στο Blog, καλείται να επικοινωνήσει μαζί μας μέσω του e-mail προς αποκατάσταση.