Εκεί στο Ιόνιο υπάρχει μια περιοχή με ευλογία, δόξα αλλά και κακοτυχία.

Από ανάρτηση του ΑΚΡΟΝ ΑΩΤΟΝ και του Τριαντάφυλλου Ζαβιτσάνου.

ΝΑΥΜΑΧΙΕΣ, ΛΙΒΑΔΙΑ και ΜΠΙΖΝΕΣ...

Εκεί στο Ιόνιο υπάρχει μια περιοχή με ευλογία, δόξα αλλά και κακοτυχία: Αστακός, Μύτικας και τα νησιά Εχινάδες, Κάλαμος, Καστός.

* ΕΥΛΟΓΙΑ: Η Ποσειδωνία. Τα λεγόμενα "λιβάδια του Ποσειδώνα". Μέχρι το 1990, παρήγαγαν και εφοδίαζαν με αλιεύματα: Αθήνα, Πάτρα, Αγρίνιο, Πρέβεζα, Λευκάδα. Μόνο με παραδοσιακή αλιεία.

* ΔΟΞΑ: 1) "Ναυμαχία των πυρπολικών" κατά την 2η πολιορκία του Μεσολογγίου. 2) "Ναυμαχία της

Ναυπάκτου" ή "Ναυμαχία των Εχινάδων Νήσων". 3) "Ναυμαχία του Ακτίου" (Κλεοπάτρα, Αντώνιος, Οκτάβιος) που έφτανε μέχρι και τις Εχινάδες. Γεμάτος ο βυθός από υπολείμματα ναυαγίων και αρχαιότητες...

* ΚΑΚΟΤΥΧΙΑ: Ιχθυοκαλλιέργειες. ΠΟΑΥ λέγονται τώρα. Στην αρχή ήρθαν ως ευλογία. Άλλα όμως έδειξε η πορεία: 1) Υπερφόρτωση. Πνίγεται η Ποσειδωνία, βαριανασαίνει ο βυθός. 2) Αλόγιστες επεκτάσεις και μετακινήσεις. 3) Επεμβάσεις σε αιγιαλούς και παραλίες. Στο χερσαίο χώρο επίσης. 4) Αμοιβές εργαζομένων: δυσανάλογα μικρές ως προς την εξοντωτική δουλειά που προσφέρουν. 5) Αμφίβολα τα μέτρα προστασίας τους.

Υπάρχει βέβαια η Επιτροπή Αγώνα πολιτών, στην οποία συμμετέχει και ο Δήμος Ξηρομέρου, η οποία Επιτροπή αγωνίζεται επίμονα επί χρόνια για να τηρηθούν τα αυτονόητα: Το χωροταξικό, η αειφορία, η προστασία του περιβάλλοντος και η σύννομη και ορθολογική ανάπτυξη της περιοχής.

️Και μπαίνει το ερώτημα, προς την Κεντρική εξουσία, την Περιφέρεια και την Αυτοδιοίκηση: Εκτός από τις μεγάλες επιδοτήσεις και τα δάνεια προς του "θαλασσοεπενδυτές", οι αρμόδιες Υπηρεσίες κάνουν τα δέοντα ώστε: να αναπτύσσεται ισόρροπα και ορθολογικά μια περιοχή Natura, λαβαίνοντας υπ' όψη τον πλούτο της: θαλάσσιο, χερσαίο, περιβαλλοντικό, ιστορικό;

[* Οι φωτογραφίες είναι από την συλλογικότητα "Aktaia". Στον πίνακα φαίνεται πόσο επιβαρυμένη

είναι η Δυτική Ελλάδα, όταν "σηκώνει" πολύ περισσότερη "βιομηχανική ιχθυοπαραγωγή" από την Ισπανία, Γαλλία και Πορτογαλία μαζί.]